…η βροχή έπεφτε

…η βροχή έπεφτε

…η βροχή έπεφτε από τα γκρίζα σύννεφα για αρκετή ώρα,με εκείνη τη χαρακτηριστική άνεση της βαρύτητας που δε νοιάζεται ποιός είναι από κάτω …

Καμπόσο μετά σταμάτησε …

Η Σοφιαρόκα άνοιξε το παράθυρο κοιτάζοντας την
αυλή που είχε γεμίσει νερά …
η κίτρινη σκόνη από τη γύρη επέπλεε μαζί με κάτι φύλλα από τις λεμονιές και τις ροζ σαγιονάρες …

«Θα καθαρίσεις ;; » με ρώτησε σχεδόν απαλά σχεδόν ειρωνικά …

«Άσε με Σοφιαρόκα έχει ακόμα χώρο και για νερό και για φύλλα και για τη σκόνη!» απάντησα σχεδόν γκρινιάζοντας σιγοτσιρίζοντας με άρνηση ….

«Α κατάλαβα ! Θα περιμένουμε μέχρι να μη χωράει άλλο νερό ο κόσμος και άλλα ξερά φύλλα …
Και μέχρι οι σαγιονάρες να κάτσουν στο κεφάλι μας !
Ναι βέβαια … είναι μια στάση ζωής κι αυτό !»

Τη κοίταζα με μια υπομονή που εξαντλείται ….

Απτόητη συνέχισε …
«Μέχρι τότε η γύρη θάχει βάψει και τις καρέκλες κίτρινες ….
Δε θα χρειαστεί να κάνουμε τίποτα …»

Τα πόδια μου κινήθηκαν προς τη σκούπα με περίσσια ορμή -θορυβήθηκε λίγο η συνείδηση μου από τη τελευταία εικόνα αλήθεια είναι – όσο και το μυαλό μου να χλιμίντριζε …

Η σκούπα μου με υποδέχτηκε με ένα γρήγορο ελιγμό σαρώνοντας νερά και φύλλα σ´ένα τεράστιο στρόβιλο …

Παραλίγο να πέσω ,
αλλά κρατήθηκα και πέταξα ακόμη πιο ψηλά !!
στη τελευταία βουτιά εξαφανίστηκαν μέχρι και οι κίτρινες κηλίδες γύρης που είχαν αρχίσει να τυλίγουν απειλητικά τις λευκές πολυθρόνες …

«Μαριανούπ σε παραδέχομαι !
Λαμπίκος !!!»

Σήμερον Κουνταλινιγκάδερινγκ :

«Άνοιξε …Καθάρισε …. Ήρθε η ώρα !
ότι δεν εξυπηρετεί …
Την Υγεία !
Τη χαρά !
Την ευτυχια !
Σώμα και μυαλό να μοσχοβολήσει….
ΑΝΟΙΞΗ !!!!»

Απλά πράγματα ….

Με τη Sophia Navjiwan Roka
Στις 17.08 …… sharp !