«Όπως του αγάλματος, έτσι και του βίου όλα τα μέλη πρέπει να είναι αρμονικά» Σωκράτης

«Όπως του αγάλματος, έτσι και του βίου όλα τα μέλη πρέπει να είναι αρμονικά» Σωκράτης

Πρόλογος
«Όπως του αγάλματος, έτσι και του βίου όλα τα μέλη πρέπει να είναι αρμονικά»
Σωκράτης

Ας αρχίσω δηλώνοντας ότι οι παρακάτω γραφές είναι το σύνολο των εμπειριων μου στην πρακτική του Γιόγκα των τελευταίων 10 χρόνων (Ashtanga Vinyasa, Kundalini).
Πριν από αυτό είχα ενδυθεί το ρόλο της γυμνάστριας για 11 χρόνια (1990 – 2001). Με άπειρες ώρες προπόνησης και χιλιόμετρα steptouchgrapevine – squares, jumpingjacks, hi kicks, αντιστάσεις, turns, λάστιχα, βαράκια, slides, interval circuits, spinning cycles, αγωνιστικό αερόμπικ, pilates και ότι άλλο είχε κυκλοφορήσει στο “fitness” εκείνα τα χρόνια.
Ηταν η κύρια εργασία μου και εργάστηκα σε πολλες αλυσίδες γυμναστηρίων στην Αττική Ήμουν ιδιοκτήτρια γυμναστηρίου κάποια στιγμή.
Έκανα εμφανίσεις στην τηλεόραση (τότε ήταν «καθιέρωση» στο χώρο μας… πριν ακομα μάθω τι σημαίνει ιερός).
Για καλή μου τύχη, τραυματίστηκα σοβαρά την ώρα της άσκησης Μετατόπιση σπονδύλου.
Έζησα με αυτό και αγκαλιά με 4 κοίλες δίσκων, τον πόνο που περιείχαν, κρίσεις πανικού, ανεξήγητους πυρετούς και διάρροιες για 4 χρόνια.
Μετά σκέφτηκα να το θεραπεύσω μέ τo κλασικο τροπο. Ο γιατρός που με εξέτασε ρώτησε αρχικά
«Αγαπητή μου, αυτοκινητιστικό;»
«Όχι γιατρέ μου γυμναστική» του απάντησα,
«Αν συνεχίσετε έτσι… σε 6 μήνες θα είστε, στην καλύτερη περίπτωση, ανάπηρη» δήλωσε.
Όσο διαβάζω για τους διάφορους τραυματισμούς που μπορεί να πάθει κάποιος στην πρακτική του Γιόγκα, αναπολώ μειδιάζοντας πια… τις στιγμές που ξυπνούσα κάθε πρωί ακινητοποιημένη από πόνους στη μέση, επίμονους για χρόνια. Που δεν μπορούσα να στρέψω το κεφάλι σε μια συζήτηση γιατί ο αυχένας μου είχε μηδενική κινητικότητα, ισχία κατεστραμένα, γόνατα διαλυμένα, νεύρα και νεφρά υπερφορτισμένα σε σημείο να μην μπορώ να συναναστραφώ κόσμο χωρίς να διαπληκτιστώ.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή……..

Γιατί η Πρακτική του Γιόγκα δεν μπορεί να συγκριθεί με οποιαδήποτε προ-πόνηση έχεις κάνει μέχρι τώρα.
(γιατί δεν είναι συγκρίσιμο αυτό που δεν είναι ίδιο είδος με το άλλο).

Μία από τις παραισθήσεις που ανατέλλουν όταν συγκρίνεται η Πρακτική του Γιογκα με οποιαδήποτε Φόρμα Γυμναστικής είναι ότι αυτά τα δύο είναι συγκρίσιμα μεγέθη.
Στην πραγματικότητα το Γιόγκα περιέχει σε ενα τμημα του τη Γυμναστική. Αυτό που συνήθως παρατηρεί κάποιος ξένος προς το σύστημα του Γιόγκα είναι η φυσική φόρμα, το σώμα, η γυμναστική.
Kαθόλου δεν περιλαμβάνει όμως αυτη η εξωτερικη ματια του, τα υπόλοιπα στοιχεία του Γιόγκα ,που είναι και τα περισσότερα μέλη του.
Την αίσθηση της αναπνοής ,τον συντονισμο της με την κίνηση (vinyasa), την ανταποκριση της, καθώς απόλυτα ελεγχόμενη από τη σκέψη δινει ρυθμο που μοιαζει με χορο (pranayama, άσκηση συνειδητής αναπνοής). Το συναίσθημα που πλυμμηριζει αυτόν που ασκειται στις Asanas (στάσεις) ή την γαληνια νοητική του κατάσταση (Dharana – συγκέντρωση, Dyana – διαλογισμός) τι τον έφερε πάνω στο στρώμα και εκτελεί (tapas, ενθουσιασμός) και πολλά άλλα…που φτανουν μεχρι και εξω απο το στρωμα του.

Yoga is an internal practice,the rest is just a circus.
(Shri Pattabhi Jois).

Μοιάζει με ιερό χορό (Tandava), η κίνηση του Γιόγκα, του Δεσμού, της Συνθήκης, που μπορεί να συνδέει στο παρόν, δύο φαινομενικά ασύνδετες καταστάσεις.
Σώμα και Σύμπαν
Εδώ – και όχι στην προπόνηση οπως εχει εξελιχθει τα τελευταια χρονια – ταιριάζει ο όρος ευεξία. Όχι μόνο με βάση τη σωματικη υγεία αλλά με βάση τη βιωματική χαρά. Όσα χρόνια και αν έκανα γυμναστική, δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το πρώτο μάθημα Γιόγκα, που όσο τραγικό και να ήταν τεχνικά, αυτο που βιωσα μετά δεν συγκρίνεται μέχρι τώρα με τίποτα.

Ποιο είναι λοιπόν εκείνο το εξαιρετικό στοιχείο που χαρακτηρίζει το Γιόγκα;
«Η Εκούσια Προσοχή !! είναι ένα από τα στοιχεία της Ανεπτυγμένης Θέλησης».

Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για ένα Νου που εκπαιδεύεται καλά από Θέληση, γιατί αυτή είναι πάντοτε ισχυρή, και είναι ο Νους που πρέπει να εκπαιδευτεί να ειναι συνεργασιμος και όχι η Θέληση.

Ένας από τους καλύτερους τρόπους να εκπαιδευτεί ο Νους είναι η πρακτική της Θεληματικής Προσοχής.
(Yogi Ramacharaka / από το Raja Yoga or Mental Development, The Yogi Publication Society. Chicago, Illinois, copyright/907, p.103).
Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ασκώ την σκέψη μου να ακολουθεί πιστά την θέλησή μου ή αλλιώς:
Ότι θέλω και σκέφτομαι μπορώ και το κάνω.
Φανταστείτε λίγο πόσο σημαντικό είναι αυτό.

Παρακολουθώντας λοιπον τα άρθρα που αφορούν την Πρακτική του Γιόγκα συγκριτικά με άλλες, το πρώτο που διαπιστώνω, είναι ότι στις περισσοτερες περιπτώσεις θυμίζει η προσπάθεια σύγκριση καρπουζιών και ρολογιών.
Ναι… έχουν και τα δύο μία σχέση με τον κύκλο… και όχι πάντα, αν τα ρολόγια είναι τρίγωνα, τετράγωνα ή ορθογώνια.
Επειδη αυτός που γράφει και συμπερασματολογεί, έχει εμπεριστατωμένη άποψη (ικανή εμπειρία) συνηθως μόνο για το ένα από τα δύο θέματα,(γιατι διαφορετικα δεν θα τα συγκρινε) καταλήγει σε υπεραπλουστεύσεις του τύπου.. πιο σύστημα «χτίζει» καλύτερους κοιλιακούς κτλ.

Για να έχω μια άποψη για κάποιο θέμα, καλό είναι να έχω ο ίδιος αποκτήσει την εμπειρία του, ανάλογη του μεγέθους των γνώσεων που περιέχει.
Αν θέλω να γίνω γιατρός πρέπει να σπουδάσω το λιγότερο 10 χρόνια.
Αν θέλω να γίνω νοσοκόμος πρέπει να σπουδάσω 4 χρόνια
Αν θέλω να γίνω τραυματιοφορέας πρέπει να σπουδάσω 2 χρόνια
Αν θέλω να γίνω δάσκαλος Γιόγκα χρειάζομαι ….πολλα χρονια….
Μια σημειολογική ημερομηνία γέννησης (π.χ. 1888 Krishnamacharya), έναν τόπο που να παρέχει τις δυνατότητες εξέλιξης, μαθητές ικανούς να μπορούν να διαχειριστουν τις δυναμεις που θα γεννηθουν ανάμεσά μας
Και κυρίως να έχω θεραπευθεί ο ίδιος από το σύστημα.
Μεχρι τοτε ας δηλωνουμε ολοι εκπαιδευτες

Γιατί η Πρακτική της Γιόγκα θα καταστρέψει τη ζωή σου (και θα σ’αρέσει).

We must first treat the condition that bothers the mind. TKVDesikachar

H αλλιώς Νους υγιής εν σώματι υγιεί.

Φυσικά όλα αυτά τα «υπερβατικά» καθόλου δεν ενδιαφέρουν αυτόν που θέλει να κάνει τη γυμναστική του, τον χορό του, τα βάρη του, το zumba του, το Pilates του κ.α…. αλλάζοντας το επίπεδο του βίου του προς το καλύτερο. Ούτε εμένα ενδιέφεραν στην αρχή (τα πρώτα 5 χρόνια της πρακτικης μου).
In fact…. τα κορόιδευα.
Είναι όμως έτσι τελικά; Το Γιόγκα δεν αφορά παρά μόνο αυτούς που ασκούνται στο διαλογισμο, το πνεύμα και λιγότερο το σώμα, τους κοιλιακούς, τους μηριαίους δικέφαλους ή τους θωρακικούς;
Μήπως τελικά μπορούν να συνδέονται οι δύο φαινομενικά αντίθετες καταστασεις, τόσο που η μία να μην υπάρχει χωρίς την άλλη; Ακόμα και να βοηθά η μία την άλλη;

Αναγνωρίζω το χώρο του fitness πολύ καλά μετά από τόσα χρόνια, την εξωτερική του φόρμα (μοδα,κοινωνικο ρευμα), τα μέλη που το απαρτίζουν (Αλυσίδες πολυεθνικές), τους σκοπούς του (χρήμα).
Ορίζοντας 3 σημεία, αυτό πάνω κάτω είναι το σχήμα του, ελαχίστων περιπτώσεων εξαιρουμένων.
Το πρόβλημα δεν είναι εξαρχής, ΓΙΑΤΙ να πάω γυμναστήριο.
Αλλά γιατί χρειάζομαι και όλη την υπόλοιπη «εξάρτηση» για να βελτιώσω τις συνθήκες της υγείας μου.
Το πρόβλημα δεν ΠΩΣ να πάω στο γυμναστήριο, στούντιο γιόγκα, πιλάτες, πολεμικές τέχνες, χορός κτλ
Αλλά πως να ΠΑΡΑΜΕΙΝΩ εκεί για χρονικό διάστημα τέτοιο ωστε να διαπιστωσω την αλλαγή που χρειάζομαι.
Το πρόβλημα εκ πρωιμίου δεν ειναι πως θα αρχίσω μία δίαιτα.
Αλλά πως θα τη διατηρήσω μέχρι το στόχο – χάσιμο βάρους, αποτοξίνωση, θεραπεία.
Το πρόβλημα δεν είναι ποιες βιταμίνες – συμπληρώματα πρέπει να αγοράσω, αλλά γιατί χρειάζεται να χαπακώνομαι κάθε μέρα για να νιώθω υγιής.
Και η αλληλουχία συνεχίζει έτσι…..
Το πρόβλημα δεν είναι ποια πλαστική να κάνω και που
Αλλά το γιατι δε μπορω να να αποδεχθώ τον εαυτό μου με την φυσικότητά μου και την ιδιαιτερότητά μου.
Ποτέ δεν ήταν θέμα το πως να αποκτήσω τορνευτούς μηρούς και δυνατά μπράτσα, υπάρχουν τρόποι πολλοί…
Αλλά γιατί τα χρειάζομαι όλα αυτά σε βαθμό που μην είναι φυσικός και συμβατός με την δομή και τα κύτταρά μου. Το να ομορφύνω, να λάμψω, να υπάρχω άφοβα στη γη είναι κυρίως το ζήτημα της ομορφιάς. Και πάνω από όλα χωρίς η γη να υποφέρει από την παρουσία μου.
Δεν είναι πρόβλημα να ονειρεύομαι αλλά είναι σαφέστατα ενδεικτικό της εποχής μας, να δραπετεύουμε από την πίσω πόρτα του ονείρου μας, χωρίς να αναλαμβάνουμε την ευθύνη και την ενεργεια που αναλογει για την επιτευξη του.

Χρειάζεται πολλές φορές να καταστραφεί η εικόνα του κόσμου όπως τον αντιλαμβανόμαστε, για να μπορέσει να αντικατασταθεί από εναν καινούριο.

Κι εδώ έρχεται η Πρακτική της Ηθελημένης Προσοχης δυναμώνοντας τους φορεις της θέλησής μας, όποια και αν είναι αυτή, μέσα από τον έλεγχο των διακυμάνσεων της σκέψης και των συναισθημάτων μας.
Θυμηθείτε: Πόνος και κούραση μετά τη γυμναστική, φόβος και αναβολή λίγες εβδομάδες μετά, απογοήτευση και λύπη στο τέλος, και μετά…
Ξανά από την αρχή στη συνήθεια, τη μηχανοποίηση, την ασυνειδησία, έρμαιο των αισθήσεών μου και των επιτήδειων που τις ελέγχουν.
Ναι, θέλει θάρρος να ξυπνήσω από την Ύπνωση.
Ναι, θα δω πραγματικότητες και θα με τρομάξουν.
Ναι, τα πράγματα μπορούν και αλλάζουν,
Αυτή είναι
η φύση τους. Τα πάντα ρεουν…
Τα πάντα……..
Ναι, αν θέλω μπορώ να τα καταφέρω.
Αρκεί να Θέλω – Για να μπορώ
Ο Αιώνιος Έρωτας με τη Ζωη.